Richtingaanwijzers zijn op Sardinië geen gemeen goed. Soms staat er één en dan op de volgende splitsing géén! In het bergachtige gebied waar Tempio di Antas moest liggen, zagen we er voldoende om er te komen. Je moest dan ook entree betalen. Niet dat dat erg is, maar naar bezienswaardigheden waar je geen entree voor hoeft te betalen zie je eigenlijk bijna nooit richtingaanwijzers. Je kunt na bezichtiging van de tempel nog wat verder doorlopen naar een Romeinse steengroeve. Je moet je er niet al te veel van voorstellen hoor, maar ach als je er toch bent….

De tempel van Antas staat midden in het ertsrijke berggebied van de Iglesiente, in een van de groene valleien. De tempel werd aanvankelijk door de Puniërs opgericht om de verbondenheid tussen de Karthagers en de Sarden te symboliseren en gaf aan hoe groot de Puniërs het belang van de erts winning in dit gebied al beschouwden. Onder de Romeinen, die ook dit belang inzagen, werd de tempel in romeinse stijl herbouwd en dat wat er nu nog te zien is zijn er de overblijfselen van. De tempel, in de vallei van de rivier de Antas (rio Antas) waaraan de site de naam ontleent, was gewijd aan Babai, de voorvader van de Sarden, die door de Puniërs Sid en door de Romeinen Sardus Pater werd genoemd. Hoe de Sardische godheid door de Sarden zelf genoemd werd is niet bekend uit de bronnen. Het kwam in de oudheid wel vaker voor dat lokale goden aan Punische, Griekse of later Romeinse goden geassimileerd werden en dat ze hun oorspronkelijke naam verloren.

De cursief geschreven tekst komt van deze site Tharros, waar je nog veel meer kunt lezen over deze tempel en andere historische zaken op Sardinië.

(update: oktober 2009)