Een eiland in de zuidwest hoek van Sardinië verbonden door een brug. Direct als je het eiland opkomt zit je in het stadje Sant’Antioco en nog wat verder naar het noorden ligt het schilderachtige vissersplaatsje Calasetta.  We hadden een appartement gehuurd van mensen in dit leuke dorpje, vlakbij het strand en de haven op loopafstand.

In de folder wordt ruim gewag gemaakt van historische zaken als nuraghi en Domus de Janas. Maar helaas liet de bewegwijzering veel te wensen over. We hebben eigenlijk alleen maar mooie natuur gezien. We hebben de torens (Canai en in Calasetta) wel van dichtbij kunnen bewonderen, maar bezichtigen was er niet bij. Sowieso is het eiland erg rustig en van toeristen begin mei nog geen spoor. Eén camping deed voorzichtig voor het eerst dit seizoen de slagboom open voor een verdwaalde toerist.

Nog wat feitelijkheden: Het eiland heeft een oppervlakte van 109 Km2  het is hiermee het vierde eiland van Italië. Sant’Antioco telt  11.000 inwoners die bijna allemaal in het gelijknamige stadje wonen.

Het is een vulkanisch eiland; het heeft veel rotsachtige kusten. Bij aankomst bij de brug zie je een prachtige lagune met op de achtergrond Sant ‘Antioco. Deze lagunes en zoutvlakten zijn het hele jaar door bevolkt door flamingo’s, steltkluten, aalscholvers en meeuwen.

Een Nederlandse die woont op Sant’Antioco organiseert diverse excursies op het eiland, zie Sardinietrips.nl

(update: oktober 2009)