Waar zouden ze zijn, zijn ze er wel in dit seizoen en hoeveel dan.... dat waren de vragen onderweg naar het meer waar wij deze vogels zouden gaan zien.

Een prachtige tocht is die langs de westkust naar het zuiden. Einddoel was voor ons de archeologische vindplaats Tharros, waarbij wij onderweg Bosa wilden aandoen en flamingo’s wilden spotten. De reisgidsen hadden gelijk: het is een prachtige tocht langs het azuurblauwe water aan je rechterhand en heuvels - soms bergachtig - aan je linkerhand. In Bosa hebben we de burcht Castellum di Serravalle bezocht en genoten we van een prachtig uitzicht.

Op naar de meren nabij Oristano: het reservaat Salle Porcus. Eerst langs de zoutmeren die nu erg opgedroogd waren. De zoutmeren waren te droog voor watervogels. Dus vervolgens naar het meer Stagno di Cábras, waar wij de flamingo’s hadden moeten zien.

Dus niet en we belandden voor we het wisten tussen de overgebleven resten van 3 oudheidkundige culturen in de vindplaats Tharros.

De terugweg zouden we langs de andere kant van het meer gaan, om als het enigszins mogelijk was toch nog die flamingo’s te zien. En inderdaad vlak voordat we van het meer zouden afdraaien zagen we toch een groep van deze roze vogels staan. Dus hup uit de auto en fotograferen maar weer.

Het waren er niet zoveel, maar ach we hebben ze gezien. Zuidelijker - het Santa Gilla moeras - schijnen er ook nog van deze prachtige vogels te zijn. Voor een volgende vakantie!

In die volgende vakantie hebben we inderdaad in en bij de meren (stagni) rond Cagliari nog vele van deze wonderlijke roze dieren gezien.

(update: maart 2009)