Inleiding (bron Wikipedia)
Oristano is een van de acht provincies van de Italiaanse autonome regio Sardinië. Hoofdstad is de stad Oristano (31.169 inw.).
De provincie Oristano meet 2631 km² en heeft zo'n 150.000 inwoners. Hiermee is het een van de dunstbevolkte gebieden van Italië. De provincie beslaat het grootste gedeelte van de Sardijnse westkust. De officiële afkorting is OR. Naast de hoofdstad en Terralba (9243 inw.) en Bosa (7573 inw.) liggen er geen noemenswaardige grotere plaatsen in deze provincie. De belangrijkste toeristische trekpleisters zijn de historische vindplaats Tharros, de stagni met flamingo's en het gezellige stadje Bosa.
Onze ervaringen:
Bosa:
Dit lieflijke stadje ligt aan de monding van de Temo en heeft een schattig vissershaventje. Behalve dat het aan de Temo ligt, ligt het ook aan de mooie route van Alghero naar Tharros en zo kwamen wij door Bosa toen wij dit ritje maakten.
In de verte zagen we de burcht al liggen, maar het was toch nog even goed zoeken naar het juiste weggetje om bij het kruis te komen wat boven op de burcht staat.
Ik moet zeggen, de burcht Castellum di Serravalle stelde eigenlijk niet veel voor. Wel genoten we van een prachtig uitzicht. Op het kruis waren TL-buizen gemonteerd waardoor het kruis 's nachts in de weide omtrek te zien zal zijn.
Het stadje zelf heeft een middeleeuwse wijk en ook een paar mooie straten met 18de en 19de eeuwse paleisachtige woningen. Ook zijn hier veel Spaanse invloeden. Tevens is deze stad bekend om zijn smeedwerk en kantproductie. Op de nabij gelegen landtong in de heldere zee staat een Aragonese toren…
De Trenino Verde (groene trein) rijdt hier. Een ouderwetse stoomtrein over smalspoor, die ook nog over andere delen van het eiland rijdt. Raadpleeg hiervoor de Capitoolgids of de site van de Trenino Verde.
Flamingo's en Stagni:
Waar zouden ze zijn, zijn ze er wel in dit seizoen en hoeveel dan…. dat waren de vragen onderweg naar het meer waar wij deze vogels zouden gaan zien.
Een prachtige tocht is die langs de westkust (Alghero) naar het zuiden. Einddoel was voor ons de archeologische vindplaats Tharros, waarbij wij onderweg Bosa wilden aandoen en flamingo’s wilden spotten. De reisgidsen hadden gelijk: het is een prachtige tocht langs het azuurblauwe water aan je rechterhand en heuvels – soms bergachtig – aan je linkerhand. In Bosa hebben we de burcht Castellum di Serravalle bezocht en genoten we van een prachtig uitzicht.
Op naar de meren nabij Oristano: het reservaat Salle Porcus. Eerst langs de zoutmeren die nu erg opgedroogd waren. De zoutmeren waren te droog voor watervogels. Dus vervolgens naar het meer Stagno di Cábras, waar wij de flamingo’s hadden moeten zien.
Dus niet en we belandden voor we het wisten tussen de overgebleven resten van 3 oudheidkundige culturen in de vindplaats Tharros.
De terugweg zouden we langs de andere kant van het meer gaan, om als het enigszins mogelijk was toch nog die flamingo’s te zien. En inderdaad vlak voordat we van het meer zouden afdraaien zagen we toch een groep van deze roze vogels staan. Dus hup uit de auto en fotograferen maar weer.
Het waren er niet zoveel, maar ach we hebben ze gezien. Zuidelijker – het Santa Gilla moeras – schijnen er ook nog van deze prachtige vogels te zijn. Voor een volgende vakantie!
In die volgende vakantie hebben we inderdaad in en bij de meren (stagni) rond Cagliari nog vele van deze wonderlijke roze dieren gezien.
Tharros:
Ons einddoel van de prachtige rit van Alghero naar het zuiden was voor ons de archeologische Fenicische vindplaats Tharros, waarbij wij onderweg Bosa wilden aandoen en flamingo’s wilden spotten. In Bosa hebben we de burcht Castellum di Serravalle bezocht en genoten we van een prachtig uitzicht. Vervolgens langs de zoutmeren van het schiereiland Sinis en zo kwamen we in Tharros, het zuidelijkste puntje van dit schiereiland.
2 Corintische zuilen die nagenoeg op iedere folder van Sardinië staan hebben we vanuit alle standen gefotografeerd, een prachtig doorkijkje geschoten tussen de ruïnes enz.
Voor hen die Griekenland met al de oudheidkundigheden hebben bezocht zal de overmaat aan aandacht voor deze 2 zuilen misschien wel een beetje vreemd overkomen. Maar toch schijnt deze plaats voor liefhebbers van oude culturen, geschiedenis en archeologie een ware rijkdom te zijn: waterreservoirs, heuse rioleringen, molenstenen, badkamers, graven, nuraghische restanten en een castellum en als toetje ook nog een Spaanse toren San Giovanni.
Een website die vernoemd is aan deze vindplaats is gewijd is deze.
: 
